De laatste race van het seizoen 2009 alweer. Het is snel gegaan, het afgelopen jaar. En er is ook veel veranderd sinds die eerste testrace vorig jaar. Tot nu toe zijn we van veel miserie en pech bespaard gebleven en niets zou ons tegenhouden om dit seizoen waardig af te sluiten. De laatste race kunnen uitrijden zou alvast een mooie kers op de taart zijn.

De weergoden op Zolder waren ons alvast weer gunstig gezind, al werden we voor het eerst sinds lang geconfronteerd met barkoude ochtendtemperaturen en was er kans op een spatje regen. We besloten dan ook al snel om de hele dag met de BT016's om de velgen te blijven rijden zodat we niet voor verassingen kwamen te staan.

Sarah kon omwille van een duimblessure niet rijden maar zorgde ervoor dat ons Truus weer piekfijn aan de training kon beginnen.

Ilke zou de eerste twintig minuten van de training voor haar rekening nemen en Charlotte zou daarna de resterende tijd uitrijden om zoveel mogelijk op Truus te kunnen trainen, maar na een 5-tal ronden ging het mis bij Ilke: door een laat uitremmaneuver ging ze te hard de Jacky Ickx in en moest ze de motor recht zetten en de grindbak inrijden. Ze probeerde nog om terug op het asfalt te geraken maar halverwege de grindbak groef de motor zich plots in zodat ze Truus alsnog zachtjes moest neerleggen. Omdat Ilke lang op hulp moest wachten besloot ze veiligheidshalve zonder motor terug naar de pits te lopen en verslag te doen van wat er net gebeurd was. Charlotte kon dus voorlopig niet rijden en we moesten tot de middagpauze wachten om ons Truus te gaan halen.

De motor raakte veilig en wel terug in de box maar we kregen ze met de beste wil van de wereld niet meer aan de praat... even paniek dus. Gelukkig kwam Vick van Okidoki Racing met het geweldige idee om de bougies eruit te halen en ze zo te starten zodat de benzine eruit kon spuiten. Dat werkte, al zaten de banden nu wel onder de naft. Ilke werd dus aan het werk gezet om haar mijn uitstapje in de grindbak goed te maken, wat ze met veel plezier deed.

Truus was op de valreep dus toch klaar voor de start. Ondanks de korte kwalificatie van Ilke, stonden we niet eens laatste op de startgrid. Charlotte nam de start voor haar rekening en ze ging er meteen goed vandoor. Zowat een uur lang reed ze mooi regelmatige tijden. Daarna vertrok Ilke en ze had blijkbaar weer moeite om ontspannen rond te gaan, maar ze probeerde haar tijden constant te houden wat ook min of meer lukte. Na ongeveer 40 minuten kwam ze binnen. Bij de wissel werd er inderhaast beslist om maar niet te tanken. Ilke had geen uur volgemaakt en we zouden met gemak anderhalf tot 2 uur moeten kunnen volmaken met 1 tank... dachten we... Charlotte vertrok dus met de bedoeling om 40 minuten vol te maken maar na ongeveer 20 minuten zagen we haar niet meer voorbij komen op het rechte stuk en wat later vernamen we dat de Pistonnekes eruit lagen! Via berichtjes van mensen op de Sacramentsheuvel kregen we te horen dat Charlotte ok was en dat ze waarschijnlijk zonder naft gevallen was. En inderdaad, uitgeput kwam Charlotte, met Truus, de pitlane ingelopen. Sarah en Sofie liepen haar tegenmoet met naft en van zodra Truus weer volgetankt was, ging Ilke er meteen vandoor.

Op een goed kwartier van het einde besloot Ilke om binnen te rijden en Charlotte te laten finishen. Zo kreeg ze ook de kans om die finish-vlag te zien zwaaien!

Zo werd de laatste race dus nog een echte nagelbijter maar we hebben de finishvlag wel gehaald!